ΔΟΜΙΝΙΚΑ
ΗΠΑ
Αυτή είναι η Corvette Stingray του 1963 σε ασημί γαλάζιο
με μπλε εσωτερικό και κάπως σκούρο μωβ σαλόνι.
Φονικό αμάξι.
Διαθέτει V-8 κινητήρα 5.359 κ.ε.,
τετραπλό καρμπιρατέρ, τροχούς που λύνονται άμεσα.
Υπάρχουν ταχύτερες Corvette; Ναι.
Με μεγαλύτερη μηχανή; Να λιώνουν τα λάστιχα;
Φυσικά.
Αλλά ωραιότερες Corvette;
Δε νομίζω.
Το μοντέλο του 1963 είναι το μόνο με διπλό πίσω παράθυρο.
Αμάξι που θυμίζει υποβρύχιο!
Σαν να μπορεί να κινηθεί και στο νερό.
Γεμάτο ακμές, κοντό και δυνατό, με τέλειες αναλογίες,
με προσεγμένες όσο πρέπει τις λεπτομέρειες και το υφάκι.
Τις δεκαετίες '60-'70
όλοι οι Αμερικανοί αστροναύτες οδηγούσαν Corvette.
Αν πιλοτάρεις Saturn V,
δε θες μετά να μπεις σ' ένα Ford στέισον βάγκον!
Δείτε αεροτομές, μούρη, ουρά!
Δείτε πώς "χωνεύει" η πόρτα μες στην οροφή!
Αυτό το αμάξι δηλώνει ένα μόνο: αυτοπεποίθηση!
Βγήκε από μια αμερικάνικη κουλτούρα που έλεγε κάτι
και το 'κανε, χωρίς να 'χει ιδέα πώς.
"Θα στείλουμε άνθρωπο στο φεγγάρι! Πώς;
Πότε; Γιατί; Δεν έχουμε ιδέα".
Απλά κάναμε πολλά. Τρελά, αλλά σπουδαία.
Και αυτό το ωραίο γαλάζιο ταιριάζει
στον δε-σηκώνω-αστεία υπέρ-σπέσιαλ σημερινό καλεσμένο μου,
τον επικεφαλής των ΗΠΑ,
πρόεδρο Μπαράκ Ομπάμα.
Που κατά τη γνώμη μου
έχει σκαρώσει αρκετές αστείες ατάκες, ώστε να έχει θέση εδώ.
Προ εβδομάδων ο Ντικ Τσέινι είπε πως είμαι ο χειρότερος πρόεδρος της ζωής του.
Ενδιαφέρον, γιατί εγώ νομίζω ότι
αυτός είναι ο χειρότερος της δικής μου ζωής!
Λευκός Οίκος.
Τον πρόεδρο, σας παρακαλώ.
Ο ίδιος.
Κύριε, συγχαρητήρια που καταργήσατε τη γραφειοκρατία στην Ουάσινγκτον.
Ισχύει ο καφές;
Βέβαια. Θα περάσεις; Οδός Πενσιλβάνια, στο 1600.
Ναι. Ξέρω.
Είμαι ο Τζέρι Σάινφελντ. Bλέπετε το Κωμικοί Πάνε για Καφέ με το Αυτοκίνητο.
Έτοιμος;
Έχω κάτι δουλειές.
Είναι πλυμένα;
Άντε, έλα. Πάμε για καφέ.
Καλά, μην το αφήνεις το μήλο.
Πρέπει… Αφού το δάγκωσες, να το πάρεις.
Καλά. Μπορώ να το πετάξω; Σκουπιδοτενεκές;
Ρίξ' το στον μη προεδρικό κάδο.
Α, μάλιστα.
Πάμε.
- Ωραίο αμάξι! - Ναι, αλλά δείτε.
Υπέροχο είναι.
Σκέφτηκα: το πιο στιλάτο αμερικάνικο αμάξι,
για τον πιο ωραίο τύπο που έγινε ποτέ πρόεδρος.
Ξέρεις κάτι;
Σε συμπαθώ όλο και πιο πολύ τώρα.
Ένας φίλος του παππού μου,
το είχε αυτό όταν ήμουν περίπου… Θα ήμουν 7-8 χρονών, νομίζω.
Μάλιστα.
Θυμάμαι που το έβλεπα και σκεφτόμουν
"Αν μπορούσα ποτέ να πάρω τέτοιο αμάξι, δε θα 'θελα τίποτ' άλλο".
- Ας μπούμε, όμως. Έλα. - Πάμε.
Χαίρομαι που βρήκατε χρόνο.
Μ' αρέσει πολύ το αμάξι.
Πρόσεχε μην πέσεις στο…
- Σαν να 'χεις λίγο τρακ. - Έχω.
- Πάντα; - Όχι, είναι αλλιώς σήμερα!
Όπως όταν κάλεσες τον Φάλον και τον Λέτερμαν;
- Όχι, δεν είναι ίδιο. - Δεν είναι!
Πάμε για ένα καφεδάκι κι επιστρέφουμε.
Λυπάμαι, αδύνατο.
Είμαι από την εκπομπή Κωμικοί Πάνε για Καφέ…
Δε θα πας πουθενά τον πρόεδρο.
- Κάνε όπισθεν. - Μάλιστα.
Σκέφτεστε ποτέ ότι, με όποιον μιλάτε, εκείνη την ώρα υποκρίνεται,
δίνει παράσταση;
Είναι ένα πρόβλημα.
Δε θα λέγατε ότι κάθε αμερικανόπουλο θαυμάζει τον πρόεδρο;
Μεγαλώνεις, αγαπώντας τον πρόεδρο.
Έχω μεγάλη απήχηση στο ηλικιακό φάσμα 0-8 ετών.
- Ναι; - Με λατρεύουν.
Εν μέρει γιατί έχω μεγάλα αυτιά
και μοιάζω λίγο με φιγούρα από κινούμενα σχέδια.
Άσε που τους αρέσει να λένε το όνομά μου.
- Ναι. Είναι αστείο. - Αλλά όλο μαζί.
"Μπαρακομπάμα".
Είναι από αυτά που μπορούν να συνενωθούν σε μία λέξη.
Καλό αυτό.
"Μπαρακομπάμα". Σαν παιδικό σίριαλ.
Ό,τι θυμίζει "- όραμα" έχει πλάκα.
Αυτό εδώ λέγεται "Το Κτήνος".
Είναι Cadillac, στην ουσία πάνω σε σασί από τανκ.
Θεέ μου.
Ναι, είδες; Μπορώ να τηλεφωνήσω σε πυρηνικό υποβρύχιο από δω…
- Το δικό σου δεν το 'χει αυτό. - Όχι.
Ναι, ωραίο αξεσουάρ.
Θερμαινόμενα καθίσματα.
- Οπότε, μαζί με το πυρηνικό υποβ… - Αυτά υπάρχουν παντού.
Αλήθεια; Είναι στάνταρ;
Ναι, στον βασικό εξοπλισμό πια.
Αυτό εδώ μ' αρέσει. Θα βάλω κι εγώ.
Δεν το παίρνεις αυτό.
Τι θα θέλατε πολύ να κάνετε, και δε σας το επιτρέπουν;
Θα ήθελα πολύ να έκανα έναν περίπατο,
και να σε πετύχαινα τυχαία, να κάθεσαι σ' ένα παγκάκι, έτσι;
Και να πω ξαφνικά "Τζέρι! Τι γίνεσαι;"
"Μια χαρά. Τι κάνετε;"
- "Τίποτα. Είναι Σάββατο πρωί". - Μάλιστα.
Η στιγμή που χάνεις την ανωνυμία σου…
Η ανωνυμία δεν είναι κάτι που το θεωρείς πολύτιμο.
- Με όλον τον σεβασμό… - Ναι.
Θυμάμαι όταν δεν ήμουν διάσημος.
- Δε θεωρείς πως ήταν εντάξει; - Δεν ήταν και τόσο σπουδαίο.
- Ναι; - Ήταν…
Διάσημος είναι καλύτερα;
- Ναι; - Ναι.
Πάντα ήθελα να βγω σε μια εκπομπή χωρίς θέμα, και ορίστε!
Πιο "χωρίς θέμα" από αυτό εδώ δεν υπάρχει. Τίποτε!
Έλα, πάμε για καφέ.
Όταν ήσαστε παιδί, είχατε αγαπημένους προέδρους;
Ο Τέντι Ρούσβελτ είναι ωραίος τύπος.
Και ίσως να ήταν κι ο πιο διασκεδαστικός να τον έχεις παρέα.
Έκανε πολλά τρελά πράγματα.
- Και… - Είναι λίγο τζιν. Το πίνω το μεσημέρι.
- Ρωτούσες σε ποιο τμήμα της μέρας… - Ναι, πότε…
- Περίπου τώρα. - Ναι. Σας τονώνει λιγάκι;
Ο Ρούσβελτ π.χ. πήγαινε στο Πάρκο Γέλοουστοουν έναν ολόκληρο μήνα.
Και δεν ήξερε κανείς πού ήταν, δεν τον έβρισκαν.
- Φαντάζεσαι; - Τι, όσο ήταν πρόεδρος;
Ναι! Εμένα μου φαίνεται ωραίο αυτό.
Θα 'βρισκε πολλά μηνύματα γυρίζοντας.
Πώς ξυπνάτε; Χρειάζεστε ξυπνητήρι;
Μου τηλεφωνούν.
- Κλήση αφύπνισης; - Ναι. Γιατί όχι;
Σηκώνεστε…
Βουρτσίζω τα δόντια μου, ξυρίζομαι, φοράω ρούχα γυμναστικής.
- Πάω πάνω, γυμνάζομαι. - Πρώτα ξύρισμα, μετά γυμναστική;
- Ναι, πιστεύω πολύ σε αυτό. - Μάλιστα.
Διότι… έτσι κάνω εγώ, και δε χρειάζομαι να έχω κάποιον λόγο.
Καταλαβαίνω.
- Τον φτιάχνω εγώ; - Να σε δω πώς φτιάχνεις καφέ.
Εκεί πάνω, ως πού μπορείτε να κυκλοφορείτε με τα εσώρουχα;
Πόσο σύντομα βρίσκετε κόσμο και παύετε να νιώθετε άνετα;
Γενικά δε νιώθω άνετα να περιφέρομαι με τα εσώρουχα.
Κοιμάστε καλά τη νύχτα εδώ;
Δεν είναι σαν το Μια Νύχτα στο Μουσείο;
Το πρώτο βράδυ, ναι.
Είναι πολλά που σε ζαλίζουν, όταν πρωτοεκλέγεσαι πρόεδρος.
Πας στην ορκωμοσία με δυο εκατομμύρια κόσμο,
οι παρελάσεις, το ένα, το άλλο, όλα αυτά.
Εκείνο, όμως, που σε τσακίζει πραγματικά είναι πως όταν τελειώνουν όλα αυτά,
αρχίζει η πρώτη νύχτα που κοιμάσαι στον Λευκό Οίκο.
- Ναι. - Δεν είναι σαν ξενοδοχείο.
Κοιτάς τριγύρω και σκέφτεσαι,
"Τι στο διάβολο είναι εδώ πέρα;"
- Η Νύχτα στο Μουσείο. - Ναι.
Και έτσι νιώθεις όλη ίσως την πρώτη εβδομάδα.
Έχουν γίνει πολλά τρελά πράγματα εδώ μέσα.
Πολλά, ναι.
Σας περνά ποτέ αυτό από τον νου;
- Καμιά φορά, ναι. - Ναι;
Κάποιες φορές σκέφτεσαι…
"Μάλιστα, εδώ καθόταν ο Κένεντι.
Εδώ μιλούσε ο Νίξον στον Χάλντεμαν
και του έλεγε ό,τι του έλεγε".
Μπορείτε να ρυθμίζετε εσείς τη θερμοκρασία εδώ;
Έχετε αγγίξει ποτέ θερμοστάτη εδώ;
Όχι. Κάνω ένα τηλεφώνημα.
Τηλεφώνημα.
Αν ανοίξω το συρτάρι με τα εσώρουχά σας,
θα βρω μία μάρκα ή διάφορες;
- Το σωστό είναι μία. - Μία. Σε ένα χρώμα;
Ναι, βέβαια. Βασική αντίληψη αυτό.
Σας γλιτώνει αχρείαστη δουλειά.
Πόσα κοστούμια σάς έχουν έτοιμα το πρωί;
Δεν πάει έτσι. Έχω ντουλάπα, όπως όλος ο κόσμος.
- Και διαλέγετε; - Ναι.
Ναι.
- Σοβαρά; - Ναι.
Εγώ θα είχα κάποιον να… Και για το φαγητό!
"Το κοστούμι, το φαγητό σας".
Ως προς το κοστούμι, όλα όσα έχω είναι μπλε ή γκρίζα.
- Μαύρο όχι; - Έχω ένα μαύρο.
Βαρύ χρώμα για πρόεδρο. Κάτι πιο παλ…
- Εγώ όμως είμαι ωραίος πρόεδρος… - Γεγονός.
Ποια είναι η πιο ωραία επετειακή τελετή…
Μάλιστα.
που θα θέλατε;
Διότι σίγουρα θα τιμηθείτε με κάτι σπουδαίο.
Θα 'χε ενδιαφέρον να ήμουν στο Όρος Ράσμορ,
αλλά τα οικόπεδα εκεί είναι για λίγους.
Ξέρετε τι πρόσεξα πρόσφατα;
Ο Ουάσινγκτον έχει στραμμένη την πλάτη στους άλλους τρεις.
- Είναι σε άλλη γωνία. - Ναι.
Σας έχει τύχει ποτέ κάτι, όπως στον Τζορτζ Γ. Μπους;
Θυμάστε που δεν έβρισκε την πόρτα στον τοίχο;
- Ναι. - Κι όλο την έψαχνε;
Εσάς δε σας έχει συμβεί κάτι τέτοιο δημόσια.
Όχι, δε μου έχει συμβεί δημόσια.
- Δεν έχετε σκοντάψει; - Όχι ακόμα.
Δε σκύψατε ποτέ να κάνετε εμετό στην Ιαπωνία;
- Όχι, τίποτα τέτοιο. Ως τώρα. - Τίποτα;
Ως πρόεδρος, πότε νιώσατε σε δύσκολη θέση;
Ίσως εδώ, τώρα.
Είστε από εκείνους που, αν και φαίνεστε πολύ χαλαρός,
πρέπει να "ξεσπάτε" κάποια στιγμή στο φαγητό.
Τι σας αρέσει πολύ;
- Τα νάτσο. - Τα νάτσο!
Είναι από τα πράγματα που ζητώ να μου τα κρύβουν.
- Μπορώ να τρώω γουακαμόλε… - Τέλειο!
μέχρι σκασμού.
Αυτοί με τους οποίους συγχρωτίζεστε περισσότερο
είναι πραγματικά έξυπνοι;
Ή μήπως είναι κυρίως ξεροκέφαλοι βλάκες, με κρυφούς στόχους καθένας;
Όταν έχεις να κάνεις με το Κογκρέσο, ποικίλλει.
Θα βρεις εκεί και κάποιους ανόητους.
Όπως υπάρχουν και στην κωμωδία ή…
Καλά, στην κωμωδία όλοι είναι ανόητοι.
Οι φίλοι μου όλοι; Μπάζα!
- Όλοι; - Όλοι.
Ξέρω κάποιους. Σου είπα ότι έπαιζα γκολφ με τον Λάρι Ντέιβιντ;
Όχι. Δεν είμαι δα ο έμπιστός σας!
Τον αγαπώ τον Λάρι.
Στο γκολφ… Έχει ανοιχτόχρωμη επιδερμίδα, και αυτό…
Το αντηλιακό!
- Αλείφεται ολόκληρος. - Ανυπόφορο είναι! Αηδία!
Στάζει, κάνει άσπρη κρούστα παντού.
Φτάνει ως τα αυτιά του, μεγάλες σταγόνες.
Ναι, ναι.
Τι παιχνίδι είναι η πολιτική;
Σκάκι; Μουντζούρης;
Ενδιαφέρουσα ερώτηση αυτή.
Μάλλον σαν το ράγκμπι.
- Το ράγκμπι; - Ναι.
Γιατί υπάρχουν πολλοί παίχτες,
μεγάλη εξειδίκευση, πολλά χτυπήματα.
- Πολλές τριβές. - Πολλές τριβές.
Αλλά πάλι, μια στο τόσο, βλέπεις ένα άνοιγμα.
Έτσι; Οπότε…
Περνάς τη γραμμή, κερδίζεις έδαφος.
- Μάλιστα. - Πας να τρέξεις, σε ρίχνουν κάτω.
Και τώρα έχεις ανέβει ψηλά στην αντίπαλη περιοχή.
Αλλά μια στο τόσο… Πρέπει και να σουτάρεις ψηλά.
Μια στο τόσο θα δεις ένα κενό, και το γήπεδο ανοιχτό.
Πόσοι ηγέτες του κόσμου πιστεύετε ότι είναι εντελώς τρελοί;
Μεγάλο ποσοστό.
Μερικούς πρέπει να τους βλέπετε. Συζητάτε,
κι όπως τους κοιτάτε στα μάτια, λέτε "Αυτός εδώ είναι αλλού γι' αλλού!"
Και εν μέρει συμβαίνει κι αυτό:
όλοι αυτοί, νομίζω, όσο περισσότερο διατηρούν τη θέση τους…
τόσο πιθανότερο είναι να συμβεί αυτό.
- Φυσικά. Τρελαίνονται. - Ναι.
Κάποια στιγμή πονούν τα πόδια σου, δυσκολεύεσαι να ουρήσεις.
Έχεις απόλυτη εξουσία και…
- Τα προνόμια είναι τοξικά. - Ναι.
- Δυστυχώς. - Εντελώς τοξικά.
Ό,τι παλεύει ο άλλος να πετύχει…
Φτάνει σε μια θέση με εξουσία, με επιρροή, με χρήμα, κάνει πολλά…
Αυτό δρα τοξικά στην κρίση τους.
- Ναι. Σ' εσένα έχει συμβεί; - Όχι.
Γιατί; Τι νομίζεις;
- Να κάνω κι εγώ καμιά ερώτηση. - Βέβαια…
Ελάτε, δουλέψτε κι εσείς λίγο.
- Είσαι κωμικός. - Ευχαριστώ.
Πας σε μερικά νυχτερινά τοκ σόου,
σε θεωρούν αστείο, σου δίνουν εκπομπή.
Μάλιστα.
Και πριν το καταλάβεις, έχεις βγάλει παράλογα πολύ χρήμα.
Πιο πολύ από εσάς!
Κι όμως… πώς σας φαίνομαι;
Φαίνομαι κακομαθημένος; Αγέρωχος;
Δεν ξέρω.
Καταλαβαίνετε τους άλλους.
Τώρα μου φαίνεσαι πολύ νορμάλ τύπος.
Αλλά υποδύομαι, όπως όλοι απέναντί σας.
Εκεί θα καταλήξω.
Εκεί το πήγαινα, αλλά θέλω να το τεστάρω.
Η ερώτηση είναι: πώς το αντιμετώπισες ισορροπημένα όλο αυτό;
Κάποια στιγμή μπορεί να σκέφτηκες
"Είμαι κάτι παραπάνω από κωμικός.
Θα γίνω η εβραϊκή εκδοχή του Πολίτη Κέιν".
Σωστά; Πώς δεν έχασες το μέτρο;
Θα σας πω την αλήθεια. Πρέπει να μοιάζει με τη ζωή σας.
Ερωτεύτηκα τη δουλειά. Και η δουλειά…
- Σ' έσωσε. - ήταν γεμάτη χαρά,
ήταν δύσκολη, ενδιαφέρουσα, και αυτό είχα για να εστιάζω.
Και τώρα που είσαι σχεδόν συνταξιούχος, με ελεύθερο χρόνο…
- Δουλεύω πολύ. - Ναι;
- Ναι. - Κάνεις ακόμη σταντ απ;
- Εσείς βγάζετε ακόμα λόγους; - Σε γιουχάρουν ακόμα;
- Πώς το χειρίζεσαι; - Με συμπόνια.
Του λέω "Φαίνεσαι ταραγμένος.
Λυπάμαι. Ξέρω ότι δεν ήρθες γι' αυτό εδώ. Ας το συζητήσουμε".
Τι γλώσσα χρησιμοποιούν;
- Τι γλώσσα… - Αγγλικά.
- Κατά κανόνα. - Ναι.
Παράξενο.
Σας βοηθά να μην αγχώνεστε;
- Εμένα ναι. - Εγώ βρίζω.
"Τον κερατά! Ο παλιομπάσταρδος ήρθε εδώ…"
- Για εκτόνωση, έτσι; - Ναι.
Ασχήμιες ή βλακείες γίνονται διαρκώς, έτσι; Κάθε μέρα.
Οπότε πρέπει να μπορείς να διακωμωδείς…
- "Καλά! Αυτό…" - Ναι, βέβαια.
"Αυτό ήταν ακόμα πιο χαζό κι ενοχλητικό απ' ό,τι συνήθως".
Εκεί γίνεται πολύτιμο το να βρίζεις, ε;
- Λοιπόν… - Τελειώσαμε;
Ναι, μάλλον.
Δεν είπα για το σύστημα υγείας.
Σε αυτά τα σόου έρχομαι για να προωθώ το σύστημα υγείας.
Αν θέλετε, ορίστε.
Όχι, αν δε θες να αμαυρώσεις την εκπομπή σου…
Δε με πειράζει. Καθόλου.
Είναι προς το συμφέρον σας, όποιος δεν έχει περίθαλψη να εγγραφεί,
ώστε αν, Θεός φυλάξοι, πάθετε κάτι…
Τέλεια. Παρακαλώ, εγγραφείτε στο σύστημα υγείας σήμερα.
Πλάκα είχε.
Σας δίνω την ευκαιρία να το οδηγήσετε.
Από παιδί το ονειρεύομαι.
- Είναι εξαιρετικό. - Ναι.
Ψάχνετε ποτέ στο eBay;
Όχι. Ας το κάνουμε, λοιπόν!
ΤΟ ΑΛΛΟ ΜΟΥ ΑΜΑΞΙ: ΑΛΕΞΙΣΦΑΙΡΗ ΛΙΜΟΥΖΙΝA
Ναι, μωρό μου!
Τον νου σου, κόσμε.
- Ωραία. - Τέλεια.
Μ' αρέσει το χέρι έτσι, χαλαρό στο τιμόνι.
Ναι. Όχι, είναι…
Αν οδηγείς Corvette, επιβάλλεται.
Δε γίνεται να οδηγείς σαν γιαγιά.
Όχι, εντάξει. Έλα!
Είμαι πολύ πιο ωραίος τώρα απ' ό,τι πριν δύο λεπτά.
Αν του πείτε εσείς, θα μας αφήσει.
Πείτε "Είμαι ο πρόεδρος και πάω για ένα καφεδάκι στα γρήγορα".
Ντάρελ, μου ανοίγεις;
Όχι, κύριε, λυπάμαι.
Απίστευτο!
Πω πω!
- Ήξερα ότι δε θα 'πιανε. - Δεν πείθατε.
Θα καραδοκεί στους θάμνους;
- Θα σας κρυφοκοιτάζει. - Χάρι, μην τον πυροβολήσεις.
- Όχι. - Είναι πολύ αστείος. Αρέσει σε όλους μας.
Θα πατώσω στις δημοσκοπήσεις, αν του κάνεις κακό.
Υποτιτλισμός: Γιάννης Ανδρέου